j'ai mal à ma maternité

Steun een documentaire over de moeilijkheden van moeders. Vrouwen praten vrijelijk over wat veel moeders meemaken en toch taboe blijft.

Visueel van project j'ai mal à ma maternité
Geslaagd
121
Backers
08/03/2018
Einddatum
€6.087
Voor €5.000
121 %

j'ai mal à ma maternité

 

Ik heb me beperkt tot deze protagonisten, zonder het woord te geven aan ‘experten’, omdat ik trouw wilde blijven aan wat ze hebben meegemaakt, zonder te oordelen.

Voor hen betekent het delen van de pijn van het moederschap dat ze een steen verleggen op het pad van wat we weten over het moederschap en ze doen dat zonder omwegen, zonder zich te verstoppen en zeer openhartig.

 

 

Het is hoog tijd dat de maatschappij kennismaakt met deze problematiek en dat we de verschillende ervaringen van het moederschap beter kunnen inschatten zodat we iedereen goed kunnen opvangen op zo’n kwetsbaar moment als het geven van leven.

 

 

En tegen alle verwachtingen in was het emotioneel heftig om mama te worden. Ik, die de band met mijn tranen en geschreeuw helemaal kwijt was, moest nu weer aanknopen met mijn kolkende innerlijk. Toen ik zo Alice-gewijs doorheen de spiegel stapte en opnieuw in de werkelijkheid terecht kwam, besefte ik dat niemand in mijn omgeving het had over wat ik het ‘echte’ moederschap zou noemen. Dat is het moederschap in heel zijn complexiteit van ervaringen.

 

 

Dat leidde aanvankelijk tot een documentaire op de radio: ‘naissances de mères, récit à quatre voix’ ("geboortes van moeders, verhaal in vier stemmen",afgewerkt in januari 2010) die vier vrouwenstemmen liet horen, die het hadden over hun proces van vervellen naar het moederschap. Wat me toen – en ook nu nog - het meest interesseerde, is het leven van de vrouw, als individu, onder de huid van de moeder. Hoe ervaart dit individu de transformatie die de komst van een kind met zich meebrengt?

Nu ben ik met het project ‘Mijn moedeloze moederschap’ nog verder gegaan in de zoektocht naar het echte moederschap zoals dat door vrouwen beleefd wordt. Ik wilde het woord laten aan vrouwen voor wie de gevolgen van een geboorte maar bleven verergeren, en zo samen met hen doorheen identiteitscrisis reizen. We vergezellen deze vrouwen voor wie het moederschap een onrustige zee was - zeg maar: een post-natale depressie –, tot de kust weer in zicht kwam/komt.

Ik heb geprobeerd om deze reis met de moeders te maken.

 

 

Meer bepaald: een periode in het leven waarin onze identiteit aan een draadje hangt, een gevaarlijk moment. Niet voor onze fysieke gezondheid - dat is vandaag in onze geïndustrialiseerde landen geen echte zorg meer - maar voor onze psychische gezondheid. Ik koos ervoor om vrouwen aan het woord te laten die hebben doorgemaakt wat men genoegzaam een ‘postnatale depressie’ noemt, maar volgens mij meer een manifestatie van onbehagen is die de notie van depressie overstijgt: het neigt veel meer naar een wezenscrisis.

 

 

Deze film wil de ervaringen van de vrouwen zelf een deel van de antwoorden laten geven.

Waar dient de collecte voor

Aanvankelijk was ik van plan om de film zelf te monteren. Maar toen besefte ik dat ik daarbij hulp nodig had. Ik vond een jonge, pas afgestudeerde monteur die meteen overtuigd was door het onderwerp. Nu sta ik op een punt waar ik geld nodig wordt om de stappen te kunnen zetten die nodig zijn om de film te af te maken, maar ook om de jonge monteur te vergoeden. Er zijn nog wel wat stappen te zetten voor we tot een filmkopie komen die vertoond kan worden.

 

Toen bedacht ik dat ik een beroep kon doen op de solidariteit. En dus richt ik me tot ieder van jullie, die zich als mede-burger bewust is van het belang van het onderwerp. Deelnemen aan mijn project is ook: aantonen dat de maatschappij belang hecht aan de reële zorgen van die vrouwen, moeders, die in hun dagelijkse levens veel te onzichtbaar blijven. Door deze film te steunen breng je de moeilijkheden van moeders onder de aandacht en help je een hefboom creëren voor verandering, om hen meer te ondersteunen en omringen.

 

Ik wend me dus tot collectieve steun, in de hoop dat jullie evenzeer geraakt worden door het onderwerp als door de vrouwen die getuigen.

 

Ik heb twee financiële doelstellingen. Met de minimum-doelstelling kan ik de film afwerken, als ik zuinig ben. Met de maximum-doelstelling kan ik enkele stappen verder gaan: een langere versie van de film, een fijner geluid, de film beter promoten met een DVD-uitgave, een website enz… .

 

Dit is het minimum, nodig om de film in de zalen te krijgen: het geld om de film te monteren (1.500 €), het geld om de beelden eenvormig te maken ( m.a.w. om ze van verschillende beeldformaten om te zetten in een formaat dat we vervolgens kunnen gebruiken: 1.000 €), voor de kleurcorrectie (minstens 1.500 € voor drie dagen), voor het uitbrengen van de film (300 tot 500 €) en voor onvoorziene kosten en kosten die verbonden zijn aan de crowdfunding (500 tot 700 €).

 

Met wat meer ambitie gaat het om een betere filmversie, die wat langer is en met een beter geluid (4.000 €), om een dvd (1.000 €), om geld om een illustrator te betalen (1.000 €), een website te maken (500 €) … en als jullie echt vrijgevig zijn, kan ik ook de mensen vergoeden die tot nu toe onbezoldigd bijgedragen hebben (ongeveer 3.000 €).

 

Ik heb dus minimum 5000€ nodig. En voor de beste versie zou er 15.000€ moeten worden opgehaald. Dat is met inbegrip de onvoorziene kosten, de belastingskosten, en het aandeel dat naar het functioneren van KissKissBankBank gaat.

 

Voa asbl zal de opbrengsten van deze crowdfunding ontvangen. Het zal deze vzw zijn die het geld beheert en erop toeziet dat alles loopt zoals het hoort.

Op de kalender:

8 maart: einde van de crowdfunding

begin april: geluidsmontage

eind april: kleurcorrectie en definitieve kopij

mei: de film komt uit

juni: klaar voor een eerste vertoning

 

Ik ben cameravrouw, fotograaf en regisseur zonder genrebeperking. Ik neem de vorm die het onderwerp of mijn verlangen me oplegt: radio, film, fotografie, poëzie of novelle. Ik wordt gedreven door een veelvormige nieuwsgierigheid, door de noodzaak te kunnen begrijpen. Ik heb altijd getracht de wereld, en vooral het menselijke, te vatten. Eerst door te schrijven, dan met de fotografie. Ik heb het filmmaken ontdekt tijdens mijn studies Moderne Talen aan de Faculteit in Reims, waardoor ik me uiteindelijk aan het INSAS inschreef. Aan het eind van mijn opleiding richtten we met enkele Insas-vrienden de vzw voa op zodat we konden doorgeven wat we hadden geleerd, via filmworkshops voor kinderen en jongeren, en zodat we onze eigen projecten konden laten bloeien. Sinds 2005 werk ik voor de RTBF als cameravrouw, maar werk ik nog steeds verder aan mijn projecten. Dat zijn twee kortfilms, waaronder ‘Tourner 7 fois sa langue dans sa bouche’, en een radiodocumentaire ‘naissance de mères, récit à quatre voix’. Momenteel ben ik net klaar met een radiodocumentaire ‘coupe cup keeper?’. Daarnaast nam ik deel aan het creëren van het co-housingproject l’Echappée, als levensproject.

Kies je beloning

Een gift doen

Ik geef wat ik wil